فرق انا و انّا
آنجا كه خداوند در مقام دعوت به توحيد است ، ضمير مفرد به كار مي برد (مانند انا ربّكم فاعبدون آِيه 92 سوره انبياء،انا ربّكم فاتّقون آيه 52 سوره مومنون،انِني انا الله آيه 14 سوره طه) همچنين در مواردي كه خداوند كاري را بدون واسطه انجام مي دهد يا در مقام بيان ارتباط تنگاتنگ خالق با مخلوق است، ضمير مفرد به كار مي برد، (مانند و انا الغفور الرّحيم آيه 49 سوره حجر و فاني قريب آيه186 سوره بقره)
اما گاهي آيه در مقام بيان عظمت خداوند و شرافت نعمت است كه در اين موارد ضمير جمع بكار مي رود (مانند انّا اعطيناك الكوثر، آيه 1 سوره كوثر) همچنين در مواردي كه خداوند كاري را با واسطه انجام مي دهد نظير باران كه با واسطه تابش خورشيد و پيدايش بخار و ابر مي بارد از ضمير جمع استفاده مي كند . (مانند و انزلنا من السّماء ماءً ، سوره مومنون آيه 18)
در ابتداي 4 سوره قرآن كلمه انّا آمده است: (فتح، نوح، قدر و كوثر)
منبع: تفسير نور ، محسن قرائتي، سوره مباركه كوثر
غنچه از خواب پريد و گلي تازه به دنيا امد، خار خنديد و به گل گفت : سلام و جوابي نشنيد خار رنجيد ولي هيچ نگفت... ساعتي چند گذشت گل چه زيبا شده بود ، دستي بي رحمي آمد نزديک، گل سراسيمه ز وحشت افسرد.. ليک آن خار در آن دست خزيد وگل از مرگ رهيد ..صبح فردا که رسيد خار با شبنمي از خواب پريد گل صميمانه به او گفت : سلام